O desenvolvemento das comunicacións nos últimos anos provocou que se xere unha cantidade de información persoal difícil de controlar. Nisto ten moito que ver a xeralización das redes sociais, onde a velocidade á que se xeran e comparten os datos de carácter persoal provoca que nos empecemos a expor moitas cuestións sobre as súas posibles consecuencias na privacidade. É o momento de preguntarse se as redes sociais proporcionan mecanismos para protexela e se estes son suficientes.

Nestas redes recóllese moita información sobre nós, como poden ser os gustos musicais, as preferencias políticas ou a propia imaxe. Estes datos son accesibles para moitos usuarios que poderían facer un uso deshonesto deles, como lle ocorreu a un dos colaboradores de Obama  ou á muller que foi despedida por un comentario seu en Facebook .

Centrándonos tan só nas fotografías, a propia imaxe está considerada un dato de carácter persoal, e por tanto está amparada pola Directiva 95/46/EC a nivel Europeo e a Lei Orgánica de Protección de Datos en España. Isto implica que as redes sociais deben proporcionar algunha ferramenta para que un usuario poida protexer a súa imaxe persoal naquelas fotografías que o desexe. A práctica máis común neste tipo de redes é dar ao usuario diferentes opcións de configuración dos niveis de privacidade. Facebook, por exemplo, permite definir grupos de usuarios "amigos" con diferentes permisos, e mesmo evitar que a información persoal sexa accesible ao utilizar buscadores. Pero que ocorre coas imaxes que comparten outros usuarios? A priori non podemos exercer ningún tipo de control sobre estas imaxes, xa que están suxeitas aos permisos que outorgue unha terceira persoa.

Para solucionar este problema, un primeiro paso sería asegurar a protección da privacidade naquelas imaxes nas que fomos identificados, xa que son fáciles de localizar e protexer. Estas son as imaxes coas que as redes sociais teñen comezado o seu traballo, facendo que os usuarios poidan outorgar permisos sobre a súa imaxe persoal aínda que non sexan os donos dunha fotografía. A maior dificultade para a protección da imaxe persoal en redes sociais cáusano as imaxes nas que non fomos identificados. As tecnoloxías de recoñecemento facial automático poden abrir as portas para preservar a privacidade nestes casos. Utilizando as imaxes nas que o usuario si foi identificado é posible obter un modelo que permita recoñecelo noutras imaxes, de forma que o usuario (ou o propio sistema) teña coñecemento da existencia desa imaxe sen necesidade de realizar unha procura manual. Se o usuario deséxao podería ocultarse a súa identidade de forma automática nas fotografías que considere que vulneran a súa privacidade, ou simplemente naquelas imaxes que non autorizase expresamente (dando cumprimento así ás leis de protección de datos persoais).

En Gradiant xa traballamos no campo da protección da privacidade (en videovixilancia), e temos experiencia en canto a recoñecemento facial refírese. Con todo, este tipo de aplicación supón un reto para os sistemas actuais. É necesario avanzar no recoñecemento facial en contornas non controladas, xa que as fotografías poden estar tomadas con diferentes condicións de luminosidade, diferentes cámaras, distintas expresións e non sempre se deberán recoñecer caras frontais ou correctamente aliñadas. En Gradiant xa se está traballando nalgúns campos que poderían mellorar as prestacións deste tipo de aplicacións, como pode ser a corrección automática de pose.

A aplicación de técnicas de recoñecemento facial suporía un gran avance en canto ao cumprimento da normativa sobre protección de datos nas redes sociais. Con todo, non sería suficiente, xa que estas técnicas non se poderán aplicar en imaxes para as que outros usuarios non nos dean permiso de acceso. Para solucionar isto é necesaria a implicación das compañías que provén os servizos de rede social, de modo que permitan a este tipo de aplicacións consultar calquera imaxe independentemente dos permisos que fosen outorgados. Para que esta práctica non vulnere a privacidade doutros usuarios, ao mostrarnos as imaxes nas que a nosa cara foi recoñecida, pódese adoptar unha solución similar á utilizada na aplicación PhotoTagger, na que á hora de pedir a confirmación da identificación ao usuario móstrase tan só a rexión onde foi identificado, illando así o resto da fotografía.